X
تبلیغات
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود مادر
در مورد عاشورا برای کسانی که می خواهند به زبان انگلیسی واقعه عاشورا را بخوانند


Hazrat Ali Asghar: The Youngest Child of Imam Husain (A.S.)

Hazrat Ali Asghar: The Youngest Child of Imam Husain (A.S.)

Hazrat Ali Asghar was the youngest child of Imam Husain. He was born only a few weeks before Imam left Madinah. His mother's name was Rubaab daughter of Imra'u'l Qais who was the chief of the tribe of Kinda.
Rubaab had two children, Sakina and Ali Asghar. She and her two children accompanied Imam to Karbala. The fact that Imam took with him a newly born baby further demonstrates that his intention was never to engage in any armed rebellion.
At Karbala Asghar was only six months old. From the seventh Muharram there was no water in Imam's camp. Asghar was in great pain because of thirst.
On Ashura day, after Ali Akber had been killed, Imam Husain was standing outside the camp. He was left all alone and he was preparing to go into the battlefield. Just then he heard a child cry. It was Ali Asghar, tormented by the pangs of hunger and thirst.
Imam walked into Bibi Rubaab's tent. He lifted the child from the cradle. "Rubaab," he said, "I will take him to Yazeed's army. Surely they can not possibly deny this little infant a few drops of water?" Rubaab changed Ali Asghar's clothes. She even tied a small turban on his head. Like any other mother she wanted her son to look at his best in front of strangers.
Imam Husain carried the child to the battle field. Walking up to Yazeed's soldiers Imam Husain said, "This child has done you no harm. He is dying of thirst. I am begging for a few drops of water for him."There was no response. Imam said, "If you are afraid that when you bring Asghar any water I will drink it, look, I will put him on the ground and you can come yourself and give him water." He put the child on the sands of Karbala and moved a couple of steps back. You can imagine how hot the desert sand was. Asghar lay there not even wincing. He turned towards the enemy and stared at them. A murmur arose among the soldiers but no one came forward to give water to the baby. Imam took Asghar in his arms and in a clear voice said, "Asghar, my son, show them how thirsty you are!" Asghar turned his head towards the soldiers. He smiled sweetly. Opened his mouth. Brought out his dry tongue and moved it over his lips. The ultimate sword had been unsheathed!
The soldiers were so moved by this that they could be heard sobbing. Still, they were very afraid of Yazeed and none dared come forward to give water to Ali Asghar.
Umar Sa'ad was worried. It seemed that Asghar was emerging victorious in this confrontation against the might of Yezid. He looked at Hurmala, a famous archer, and said, "Silence Husain!"
Then a terrible thing happened. Hurmala lifted his bow. Aimed an arrow at the child. The arrow flew across the hot desert. There was a hissing sound. Asghar smiled. He lifted his head and arched his neck!! No civilized mind can even imagine what happened next. The hissing sound stopped and Asghar lay still on his father's arms.
Imam Husain looked down at Asghar's neck, he saw the arrow, he saw the neck, he saw the smile and then he could see no more!!!
Our Imam began to feel faint. For a moment everything went dark. He could not see! There was a total silence over Karbala, broken only by the sound of the gentle waves of Furaat. Even the enemy appeared stunned.
Slowly Husain turned round and now looked at the baby in his arms.
The arrow had passed through the tender neck and lodged in Imam Husain's chest. There was no way Imam Husain could dislodge the arrow. His two arms were supporting the still child. He looked at the sky, and prayed "Ya Allah, give me courage in this most difficult moment of my life. No Prophet ever was subjected to a test as severe as this."
It is said that the Imam was so shaken up by what had happened to the infant child that all of a sudden his beard went all grey and he looked an old man. With his teeth he pulled his abaa over Asghar to shield the body from the scorching sun. Then he took a few deep breaths, and began to walk towards his camp.
As he got near he saw Rubaab standing at the entrance to her tent. He saw the anxiety, the hope, the fear and the restlessness in her eyes. Our Imam seemed to lose all strength. He could not walk forward towards Bibi Rubaab. He took seven steps back saying "INNA LILLA-HI WA INNA ILAY-HI RAJEEOON". He stopped and thought that he must take the child to his mother. He again took seven steps forwards saying "INNA LILLA-HI WA INNA ILAY-HI RAJEEOON". Once again his eyes met with those of Bibi Rubaab's. Again our Imam seemed to lose his courage and walked backwards repeating "INNA LILLA-HI WA INNA ILAY-HI RAJEEOON". Imam Husain did this seven times. Forward and backward. All the time Bibi Rubaab's eyes remained transfixed on the child. Each time Imam reciting "INNA LILLA-HI WA INNA ILAY-HI RAJEEOON"
Finally, somehow, he got the arrow dislodged. He now took the dead infant to Bibi Rubaab. He said, "Rubaab! This is a test from Allah which no mother has ever been asked to go through. Come with me" Bibi Rubaab followed. With their own hands they dug a small grave! The father and the mother together buried Ali Asghar!!

Related News:

1- Martyrdom Anniversary of Imam Hussain (A.S.) and His 72 Faithful Followers

2- The Truth About Imam Husain’s Revolution

3- The Land of Karbala

4- Maqtal Works During the Safawid and Qajarid Eras

5- Prophecy of the Martyrdom of Imam Husayn (‘a) in the Musnad of Ibn Hanbal

6- Urdu Marsiay and Nohay

7- The Events after Ashura

8- Imam Husain's Historic Journey to Karbala

9- Hazrat Ali Asghar: The Youngest Child of Imam Husain (A.S.)

10- Qais Ibn Musaher: The Ambassador of Imam Husain (A.S.)

11-The History and Philosophy of Aza-e-Husain (A.S.)

12-The Tragedy of the Two Young Sons of Muslim Ibn Aqil

13- Martyrdom of Muslim Ibn Aqil in Kufah

14- The Philosophy of the Martyrdom of Imam Husayn (A.S.)

15- The Message of Karbala

16- Philosophy of Muharram

17- Muharram and Safar - A Time of Mourning

18- Birth of Imam Husain (A.S.)

19- Companions of Imam Husain (A.S.) and their Martyrdom

20- Some of the Virtues of Imam Husain (A.S.)

21-The Holy City of Karbala

22- Khak E Shifa

23-About the Map of Imam Husayn's Journey to Karbala

24- Chronology of the Life of Imam Husayn(A.S.)

25- How Do We View Imam Husayn (A.S) in the Depth of History?

26-What the Holy Prophet of Islam (pbuh) Said About Imam Hassan & Imam Hussain (pbut)?

27-Hussein in Global Eyes: The Right is the Might

28-Muharram (poem)

29-Find More on Imam Hussein (AS)

30-Ziarat Ashura of Imam Hussain (as), Arabic & English Text

31-Objectives and Aims of the Ziyarah to Imam Hussain(A.S.)

32-Lamentation Poetry for Imam Hussain(A.S.)

33-Rites of Remembrance for Imam Hussain(A.S.) by Ahlul Bayt

34-The Public Rites of Remembrance for Imam Hussain(A.S.)

35-The Stages of the Rites of Azadari

36-The Phenomenon of Weeping in the Rites of Azadari

37-Causes of the rise of Imam Hussain(A.S.)

38-Allamah Iqbal on Imam Hussain(A.S.)

39-Tragedy of Karbala Remains Unforgetable

40-Forty Ahadith(Traditions) In Praise of Imam Hussain(A.S.)

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هفتم آذر 1389ساعت 18:26  توسط امید کردزنگنه  | 

از اونجا که خودم متولد سال 61 هستم این دوران رو پشت سر گذاشتم

دورانی که خاطرات کودکی ، خاطرات دوران مدرسه ، بازی های اون دوران

با اون امکانات کم و جمعیت زیاد هم سن و سال خودمون برای ما خیلی دوست داشتنی بود

فکر نمیکنم بچه های این زمانه با این امکانات رفاهی ، لذتی که ما توی بچگیمون میبردیم رو
تجربه کرده باشن ، همیشه خاطرات دوران کودکی برام جالب بود ، خاطراتی که برای همه مشترک
بود و همیشه با اون ها سروکله میزدیم ، یادش بخیر ، واقعا خوش بودیم . . .

شما یادتون نمیاد !

شما یادتون نمیاد، تیتراژ شروع برنامه کودک: اون بچه هه که دستشو میذاشت
پشتش و ناراحت بود و هی راه میرفت، یه دفعه پرده کنار میرفت و مینوشت
برنامه کودک و نوجوان با آهنگ وگ وگ وَََََگ، وگ وگ وَََََگ، وگ وگ وگ وگ، وگ… !



شما یادتون نمیاد تو دبستان زنگ تفریح که تموم می شد
مامورای آبخوری دیگه نمی ذاشتن آب بخوریم

شما یادتون نمیاد شبا بیشتر از ساعت ۱۲ تلویزیون برنامه نداشت سر ساعت
۱۲ سرود ملی و پخش می کرد و قطع می شد…. سر زد از افق…مهر خاوران !

شما یادتون نمیاد هرکی بهمون فحش میداد کف دستمونو نشونش میدادیم میگفتیم آیینه آیینه
شما یادتون نمیاد ساعت ۹٫۳۰ هر شب با این لالایی از رادیو میخوابیدیم
گنجیشک لالا مهتاب لالا شب بر همه خوش تا صبح فردا…لالالالایی لالا
..لالایی لالالالایی لالا ..لالایی..

شما یادتون نمیاد زمستون اون وقتا تمام عشقمون
این بود که رادیو بگه مدرسه ها به خاطر برف تعطیله !

شما یادتون نمیاد کوچولو ها کوچولوها دستاتون بدیم به ما بریم به شهر قصه ها
شما یادتون نمیاد . گنجشگکه اشی مشی …. میفتی تو اب خیس میشی
….کی میپزه اشپز باشی ….. کی میخوره حاکـــــــــــم باشــــــــی
به یاد هنرمندی که تنها خوند تنها زد و در تنهایی مرد . . .

شما یادتون نمیاد مدیر مدرسه از مادرامون کادو می گرفت سر صف می داد به ما
بعد می گفت: همه تو صفاشون از جلو نظام برید سر کلاساتون

شما یادتون نمیاد آلوچه و تمره هندی ، بستنی آلاسکا, همشون هم غیر بهداشتی !

شما یادتون نمیاد تقلید کار میمونه…میمون جزو حیوونه !
این جمله حرص درار ترین جمله بود تو اون زمان !

شما یادتون نمیاد خط کشهائی که محکم می زدیم رو مچ دستمون دستبند می شد !

شما یادتون نمیاد کلی با ذوق و شوق تلویزیون تماشا می کردیم
یهو یه تصویر گل و بلبل میومد: ادامه برنامه تا چند دقیقه دیگر !

شما یادتون نمیاد کارت صد آفرین می***دادن خر کیف می***شدیم
هزار آفرین که می***دادن خوده خر می***شدیم !



شما یادتون نمیاد اما وقتی بچه بودیم گلبرگ گلها رو روی
ناخنمون می چسبوندیم بعد می گفتیم لاک زدیم!

شما یادتون نمیاد پسرا شیرن مثه شمشیرن…دخترا موشن مثه خرگوشن !
شما یادتون نمیاد بستنی میهن رو که میگفت مامان جون بستنیش خوشمزه تره !

شما یادتون نمیاد پستونک پلاستیکی مّد شده بود مینداختیم گردنمون !

شما یادتون نمیاد این بازیو
پی پی پینوکیو پدر ژپتو، گُ گُ گُربه نره روباه مکار !

شما یادتون نمیاد هر وقت آقای نجار می رفت بیرون ووروجک خراب کاری می کرد !



شما یادتون نمیاد… سیاهی کیستی ؟منم پار۳۰ کولا

شما یادتون نمیاد دستمال من زیر درخت آلبالو گم شده سواد داری؟
نه نه بی سوادی نه نه پس تو خر من هستی !

شما یادتون نمیاد آهای، آهای، اهاااااای ، *********،من گشنمه !

شما یادتون نمیاد ماه رمضون که میشد اگه کسی می گفت من روزه ام
بهش میگفتیم: زبونتو در بیار ببینم راست میگی یا نه !

شما یادتون نمیاد، اون موقعها مچ دستمون رو گاز می گرفتیم،
بعد با خودکار بیک روی جای گازمون ساعت می کشیدیم
مامانمون هم واسه دلخوشیمون ازمون می پرسید ساعت چنده، ذوق مرگ می شدیم !

شما یادتون نمیاد ، وقتی سر کلاس حوصله درس رو نداشتیم، الکی مداد رو بهانه
میکردیم بلند میشدیم میرفتیم گوشه کلاس دم سطل آشغال که بتراشیم !

شما یادتون نمیاد، یک مدت مد شده بود دخترا از اون چکمه لاستیکی صورتیا
می پوشیدن که دورش پشمالوهای سفید داره !

شما یادتون نمیاد که کانال های تلویزیون دو تا بیشتر نبود، کانال یک و کانال دو !

شما یادتون نمیاد، دوست داشتیم مبصر صف بشیم تا پای بچه ها رو سر صف جفت کنیم !

شما یادتون نمیاد، عیدا میرفتیم خرید عید، میگفتن کدوم کفشو میخوای
چه ذوقی میکردیم که قراره کفشمونو انتخاب کنیم )) کفش تق تقی هم فقط واسه عیدا بود !

شما یادتون نمیاد: خانوم اجازهههههههه سعیدی جیش کرددددددد !

شما یادتون نمیاد، مقنعه چونه دار میکردن سر کوچولومون که هی کلمون بِخاره،
بعد پشتشم کش داشت که چونش نچرخه بیاد رو گوشمون )

شما یادتون نمیاد، بچه که بودیم وقتی میبردنمون پارک، میرفتیم مثل مظلوما
می چسبیدیم به میله ی کنار تاب، همچین ملتمسانه به اونیکه سوار تاب بود
نگاه میکردیم، که دلش بسوزه پیاده شه ما سوار شیم،
بعدش که نوبت خودمون میشد، دیگه عمرا پیاده می شدیم !

شما یادتون نمیاد، پاکن های جوهری که یه طرفش قرمز بود یه طرفش آبی
بعد با طرف آبیش می خواستیم که خودکارو پاک کنیم،
همیشه آخرش یا کاغذ رو پاره می کرد یا سیاه و کثیف می شد !
شما یادتون نمیاد، وقتی مشق مینوشتیم پاک کن رو تو دستمون نگه میداشتیم
بعد عرق میکرد، بعد که میخواستیم پاک کنیم چرب و سیاه میشد و جاش میموند
دیگه هر کار میکردیم نمیرفت، آخر سر مجبور میشدیم سر پاک کن آب دهن بمالیم
بعد تا میخواستیم خوشحال بشیم که تمیز شد، میدیدیم دفترمون رو سوراخ کرده !



شما یادتون نمیاد، اون قدیما هر روزی که ورزش داشتیم با لباس ورزشی می رفتیم مدرسه
احساس پادشاهی می کردیم که ما امروز ورزش داریم، دلتون بسوزه !

شما یادتون نمیاد، سر صف پاهامونو ۱۸۰ درجه باز می کردیم تا واسه رفیق فابریکمون جا بگیریم !

شما یادتون نمیاد: آن مان نماران، تو تو اسکاچی، آنی مانی کَ. لا. چی !

شما یادتون نمیاد، گوشه پایین ورقه های دفتر مشقمون، نقاشی می کشیدیم.
بعد تند برگ میزدیم میشد انیمیشن

شما یادتون نمیاد، صفحه چپ دفتر مشق رو بیشتر دوست داشتیم
به خاطر اینکه برگه های سمت راست پشتشون نوشته شده بود
ولی سمت چپی ها نو بود !

شما یادتون نمیاد، آرزومون این بود که وقتی از دوستمون می پرسیم درستون کجاست
اونا یه درس از ما عقب تر باشن !

شما یادتون نمیاد، برای درس علوم لوبیا لای دستمال سبز میکردیم و میبردیم سر کلاس پز میدادیم !

شما یادتون نمیاد، با آب قند اشباع شده و یک نخ، نبات درست میکردیم میبردیم مدرسه !

شما یادتون نمیاد، تو راه مدرسه اگه یه قوطی پیدا میکردیم تا خود مدرسه شوتش میکردیم !

شما یادتون نمیاد: دفتر پرورشی با اون نقاشی ها و تزئینات خز و خیل !

شما یادتون نمیاد تو دبستان وقتی مشقامونو ننوشته بودیم معلم که میومد
بالا سرمون الکی تو کیفمونو می گشتیم میگفتیم خانوم دفترمونو جا گذاشتیم!!

شما یادتون نمیاد: چی شده ای باغ امید، کارت به اینجا کشید؟؟
دیدم اجاق خاموشه، کتری چایی روشه، تا کبریتو کشیدم، دیگه هیچی ندیدم !

شما یادتون نمیاد، برگه های امتحانی بزرگی که سر برگشون
آبی رنگ بود و بالای صفحه یه “برگه امتحان” گنده نوشته بودن



شما یادتون نمیاد، با آب و مایع ظرفشویی کف درست میکردیم،
تو لوله خالی خودکار بیک فوت میکردیم تا حباب درست بشه !

شما یادتون نمیاد، توی خاله بازی یه نوع کیک درست میکردیم به اینصورت که بیسکوییت
رو توی کاسه خورد میکردیم و روش آب میریختیم
اییییی الان فکرشو میکنم خیلی مزخرف بود چه جوری میخوردیم ما ))

شما یادتون نمیاد: انگشتر فیروزه، خدا کنه بسوزه !

شما یادتون نمیاد، اون موقعها یکی میومد خونه مون و ما خونه نبودیم
رو در مینوشتن: آمدیم منزل، تشریف نداشتید!!

شما یادتون نمیاد، بچه که بودیم به آهنگها و شعرها گوش میدادیم و بعضی ها رو اشتباهی
میشنیدیم و نمی فهمیدیم منظورش چیه، بعد همونطوری غلط غولوط حفظ میکردیم !

شما یادتون نمیاد، خانواده آقای هاشمی رو که میخواستن
از نیشابور برن کازرون، تو کتاب تعلیمات اجتماعی !

شما یادتون نمیاد: دختره اینجا نشسته گریه می کنه زاری میکنه از برای من یکی رو بزن!!
یه نفر هم مینشست اون وسط توی دایره، الکی صدای گریه کردن درمیآورد !

شما یادتون نمیاد، با مدادتراش و آب پوست پرتقال، تارعنکبوت درست می کردیم !
شما یادتون نمیاد، وقتی دبستانی بودیم قلکهای پلاستیکی سبز بدرنگ یا نارنجی به شکل تانک
یا نارنجک بهمون می دادند تا پر از پولهای خرد دو زاری پنج زاری و یک تومنی دوتومنی بکنیم

شما یادتون نمیاد، همسایه ها تو حیاط جمع می شدن رب گوجه می پختن.
بوی گوجه فرنگی پخته شده اشتهابرانگیز بود،
اما وقتی می چشیدیم خوشمون نمیومد، مزه گوجه گندیده میداد !

شما یادتون نمیاد، تو کلاس وقتی درس تموم میشد و وقت اضافه میآوردیم،
تا زنگ بخوره این بازی رو میکردیم که یکی از کلاس میرفت بیرون،
بعد بچه های تو کلاس یک چیزی رو انتخاب میکردند، اونکه وارد میشد،
هرچقدر که به اون چیز نزدیک تر میشد، محکمتر رو میز میکوبیدیم !

شما یادتون نمیاد، دبستان که بودیم، هر چی میپرسیدن و میموندیم توش،
میگفتیم ما تا سر اینجا خوندیم !

شما یادتون نمیاد، خانم خامنه رو (مجری برنامه کودک شبکه یک رو)
با اون صورت صاف و صدای شمرده شمرده ش !



شما یادتون نمیاد: سه بار پشت سر هم بگو:
گاز دوغ دار، دوغ گازدار!! یا چایی داغه، دایی چاقه !

شما یادتون نمیاد، صفحه های خوشنویسی تو کتاب فارسی سال سوم رو !

شما یادتون نمیاد، قرآن خوندن و شعار هفته (ته کتاب قرآن) سر صف نوبتی بود
برای هر کلاس، بعد هر کس میومد سر صف مثلا میخواست با صوت بخونه میگفت:
بییییسمیلّـــَهی یُررررحمـــَنی یُرررررحییییییم

شما یادتون نمیاد: تو دبستان سر کلاس وقتی گچ تموم میشد،
خدا خدا میکردیم معلم به ما بگه بریم از دفتر گچ بیاریم !
همیشه هم گچ های رنگی زیر دست معلم زود میشکست،
بعدم صدای ناهنجار کشیده شدن ناخن روی تخته سیاه

شما یادتون نمیاد، یکی از بازی محبوب بچگیمون کارت جمع کردن بود،
با عکس و اسم و مشخصات ماشین یا موتور یا فوتبالیستها،



شما یادتون نمیاد، قدیما تلویزیون که کنترل نداشت،
یکی مجبور بود پایین تلویزیون بخوابه با پاش کانالها رو عوض کنه !

شما یادتون نمیاد، اون مسلسل های پلاستیکی سیاه رو که وقتی ماشه اش
رو میکشیدی ترررررررررررررترررررررررر ررر صدا میداد !

شما یادتون نمیاد، خط فاصله هایی که بین کلمه هامون میذاشتیم یا
با مداد قرمز بود یا وقتی خیلی میخواستیم خاص باشه ستاره می کشیدیم !

شما یادتون نمیاد: گل گل گل اومد کدوم گل؟ همون که رنگارنگاره برای شاپرکها یه خونه قشنگه.
کدوم کدوم شاپرک؟؟ همون که روی بالش خالهای سرخ و زرده، با بالهای قشنگش میره و برمیگرده،
میره و برمیگرده.. شاپرک خسته میشه…

مرسی که وقت گذاشتی و خوندی
اگه ارزش تشکر داره - تشکر کن

+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم آذر 1389ساعت 3:6  توسط امید کردزنگنه  |